1- هر سند مالکیت (ملکی) بایستی به صورت شش دانگ باشد که این شش دانگ می تواند در قالب یک جلد و یا بیشتر بوده که تمامی آن شرایط شش دانگ را باید داشته باشد و یا به صورت سهمی که آن نیز در مجموع سهم ها باید به رقم شش دانگ برسانیم.

2- در هر سند، حدود اربعه و یا حدود مشخصات تعریف شده است، که در آن حد شرق، غرب، جنوب و شمال مشخص شده که به قطعه مجاور و یا خیابان دسترسی داشته یا منتهی گردد.

3- سند هر ملک شناسنامه آن ملک بوده که نام مالک یا مالکین در آن قید شده است.

4- هر سند دارای شماره پلاک ثبتی بوده که این پلاک در اداره ثبت اسناد و املاک دارای سابقه و هویت ملک مورد نظر با آن شماره مشخص می‌گردد.

5- در هر سند به شماره قطعه اشاره شده که بر اساس نقشه تفکیکی اداره ثبت اسناد و املاک تعریف شده است.

6- در هر سند یک صفحه ملاحظات وجود داشته که حتما باید به آن صفحه رجوع کرد که گاهاً نام، شماره پلاک و یا هر گونه اصلاحی در آن قید شده و بسیار مهم می‌باشد.

7- هر سند توسط اداره ثبت اسناد و املاک صادر می‌گردد و باید دقت داشت منگوله سند دست‌نخورده و اوراق آن مربوط به همان سند باشد و به شماره سریال اوراق توجه نمود که تمامی شماره سریال‌ها یکسان باشد.

8- هر سند دارای صفحه نقل و انتقال بوده که نام آخرین مالک یا مالکین در آن قید شده است.

9- نقل و انتقال هر سندی فقط در یکی از دفاتر اسناد رسمی کشور امکان پذیر می‌باشد. لذا چنانچه غیر از آن انجام شود غیرقانونی و فاقد وجاهت قانونی است.

لازم به ذکر است که امکان ساخت و ساز بر روی سندهایی که سند مالکیت شش دانگ ندارند امکان پذیر نیست و شهرداری منطقه برای املاکی که دارای سند مشاعی است پروانه ساخت صادر نمی کند.
توجه به این نکته ضروری است که در مناطق شمالی ایران تعداد سندهای مشاع زیاد است و حتما قبل از خرید زمین از شش دانگ بودن سند مطمئن شوید.
از دیگر نکاتی که باید در هنگام خرید به آن توجه کرد، رای زمین شهرداری است. رای زمین شهری همان کیفیت ملک است که آن اعم از دایر، بایر، مزروعی، باغ و باغچه و … است که جهت صدور پروانه ساختمانی به روی هر ملکی اخذ رای مذکور و ارائه آن به شهرداری الزامی می‌باشد که به آن رای کمیسیون ماده 12 می‌گویند.